Kentlerin Tozunda Bir Avuç Toprak (Rap)

Kentlerin tozu, betonların soğuğu... 

Sokaklar kalabalık ama içimiz ıssız. 

Gözümüzü açtığımız o günden beri bir koşturmaca, bir hengame... 

Ama her köşede, her zerrede bir tecelli var. 

Gören gözler için, duyan kalpler için... 

Şimdi kulak ver ruhunun sesine.

Senden başka kimsem yok... 

Tut elimden Allah'ım!

Gökdelenden sarkan gölgeler içinden kulu çıkaran Sensin,

Betonların soğuk yüzünde kalplere imanla can veren Sensin,

Kendi kalbinin gürültüsünde kaybolana yol gösteren Sensin,

Aynada kırılan yüzlerin arkasında gizlenen sırrı fısıldayan Sensin.

Sokaklar labirent, her köşe başında ayrı bir tuzak, ayakta kalmak zor,

İnsan insana yük olmuş bu devirde, yüreklerde kor bir yangın var, sor.

Göz görmez olmuş ışıktan, ruhlar sıkışmış daracık kalıplara,

Kimi nefis peşinde koşar, kimi kapılmış yalan rüyalara.

Fakat karanlığın tam kalbinde o beyaz nuru yakan Sensin,

Bizi bu dipsiz kuyulardan çekip yukarılara çıkaran Sensin!

Senden başka kimsem yok, tut elimden Allah'ım!

Yoruldum bu sahte dünyadan, bitti dermanım.

Her zerrede tecellin var, Sensin benim fermanım,

Senden başka kimsem yok, tut elimden Allah'ım!

Senden başka kimsem yok, tut elimden Allah'ım!

Kimi gün bir vitrin camında dünyayı seyrettiren Sensin,

Kimi gün bir ekmek kavgasında ömürleri rızıklandıran Sensin,

Seni unutan kulun günahını yine de lütufla affeden Sensin,

Yıkılan umutların altından yepyeni bir şafak büyüten Sensin.

Sabahın köründe düşeriz yola, bir lokma ekmek, bir hırka peşinde,

Göz boyayan reklamlar, ruhu sömüren yalan vaatler kalbimizin içinde.

Fark ettim ki her şey boş, her şey geçici bir gölge oyunu,

Yalnız Senin kapın baki, Sen bozarsın şeytanın bu oyununu!

Kaç kere düştüm, kaç kere kırıldım bu şehrin caddelerinde?

Kaç kere kayboldum kendi kibrimin dehlizlerinde?

Her nefeste, her daralmada bir genişlik sundun.

Gönül evim virane olmuşken, Sen bana en büyük huzurdun...

Trafik ışıklarında bekleyen o yorgun cana can katan Sensin,

Kalabalık caddelerde adımları tükenene takat veren Sensin,

Gecenin karanlığında korkan gönüllere selamet olan Sensin,

Kaldırım taşları arasında yeşeren o yalnız çiçeğe bakan Sensin.

Korna sesleri, insan seli, herkes menzil derdinde,

Ruhunu unutmuş insanoğlu, bedeni dünya hapishanesinde.

Oysa göğsümüze o ilahi inşirahı üfleyen yine Sensin,

Bizi bizden daha iyi bilen, kalbimize şifa veren Sensin!

Senden başka kimsem yok, tut elimden Allah'ım!

Yoruldum bu sahte dünyadan, bitti dermanım.

Her zerrede tecellin var, Sensin benim fermanım,

Senden başka kimsem yok, tut elimden Allah'ım!

Senden başka kimsem yok, tut elimden Allah'ım!

Bana baharlar sunan, kışın ayazında içimi ısıtan Sensin,

Gözüme nurlar indiren, dünyanın süsünü anlamsız kılan Sensin,

Bir ömür boyu bitecek olan geçici rüyadan uyandıran Sensin,

Yıldızları göğün tavanına birer kandil gibi asan Sensin.

Göğe bakarım geceleyin, derin bir sessizlik kaplar içimi,

Seni yaratan Zat, atomun kalbine de hükmeder sonsuz semaya da.

Bu muazzam nizamın içinde beni de unutmayan Sensin,

Yalnız kaldığım her an kalbimi aşkınla dolduran Sensin!

Denizler mürekkep olsa tükenir Senin övgün, bitmez kelamın.

Bu derviş kapında köle, Sensin sahibi mülkün ve selamın.

Yoruldu ayaklarım, kentlerin tozu sindi üstüme,

Sığınacak tek limanım Sensin, bakma benim cürmüme...

Denizdeki dalganın da, kalpteki sızının da Sahibi Sensin,

Gariplerin sığınağı, kimsesizlerin bir tek Enis-i Sensin,

Günahı dağlar kadar olana merhameti umman olan Sensin,

Hüdâyi kapısında boyun büken kuluna lütfu aman olan Sensin.

Yolun sonuna geldik işte, kentlerin tozu geride kalıyor,

Ömür saati yavaşlıyor, ölüm kapıyı usulca çalıyor.

Ne para kalır ne şöhret, ne o gökdelenlerin yüksek katları,

Fakat Senin rahmetin baki, vuslatınla can bulur bu kulun adları!

Senden başka kimsem yok, tut elimden Allah'ım!

Yoruldum bu sahte dünyadan, bitti dermanım.

Her zerrede tecellin var, Sensin benim fermanım,

Senden başka kimsem yok, tut elimden Allah'ım!

Senden başka kimsem yok, tut elimden Allah'ım!

Kentlerin tozunda bir avuç topraktık... 

Sen üfledin ruhu, Sen can verdin. 

Şimdi yine Sana dönüyoruz. 

Senden başka kimsemiz yok... 

Tut elimizden... Allah'ım...